ภูมิภาคเอเชียใต้

 

 

      ที่ตั้งและประเทศในภูมิภาค

8.1              ที่ตั้งของภูมิภาคเอเชียใต้  คือ  ละติจูดที่ 5-36 องศาเหนือ  และระหว่างลองจิจูดที่ 61-190  องศาตะวันออก

8.2              ประเทศในภูมิภาคเอเชียใต้  มี 7 ประเทศ  เรียงตามลำดับตามขนาดพื้นที่  ได้แก่  อินเดีย  ปากีสถาน  เนปาล  บังคลาเทศ  ศรีลังกา  ภูฎาน  และมัลดิฟส์

9.            ลักษณะภูมิประเทศ

          ภูมิภาคเอเชียใต้  มีลักษณะภูมิประเทศที่สำคัญ  ดังนี้

9.1              เขตเทือกเขาสูง  ทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย  มีแนวเทือกเขาหิมาลัยทอดตัวเป็นแนวยาวนับเป็นพัน ๆ กิโลเมตร  ยอดเขาที่มีความสูงที่สุด คือ ยอดเขาเอเวอร์เรสต์  ( Everest )  ในเขตประเทศเนปาล  มีความสูง  8,848 เมตร  เป็นภูเขาที่มีความสูงที่สุดในโลก

9.2              เขตที่ราบลุ่มแม่น้ำ  ได้แก่  ที่ราบลุ่มแม่น้ำสินธุ  (ปากีสถาน), ที่ราบลุ่มแม่น้ำคงคา (อินเดีย)  และที่ราบลุ่มแม่น้ำพรหมบุตร (บังคลาเทศ)  เป็นที่ราบกว้างใหญ่  เป็นแหล่งเกษตรกรรมและมีประชากรหนาแน่นของทั้งสามประเทศ

9.3              เขตที่ราบสูงเดคคาน ( Deccan ) บริเวณตอนใต้ของคาบสมุทรอินเดีย  เป็นที่ราบสูงหินเก่าอันกว้างใหญ่

9.4              เกาะและหมู่เกาะ  เกาะขนาดใหญ่ที่สุด คือ เกาะศรีลังกา  อยู่ทางตอนใต้ของอินเดีย ส่วนหมู่เกาะมัลดีฟส์ ( Maldives ) เป็นหมู่เกาะเล็ก ๆ ในมหาสมุทรอินเดีย  ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของศรีลังกา  เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ

10.       ลักษณะภูมิอากาศ

          ลักษณะภูมิอากาศของภูมิภาคเอเชียใต้  สรุปได้ดังนี้

10.1          พื้นที่ส่วนใหญ่ของเอเชียใต้มีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อนและทุ่งหญ้าเมืองร้อน  คล้ายกับลักษณะภูมิอากาศของคาบสมุทรอินโดจีน  โดยมีอากาศร้อนอุณหภูมิสูงเกือบตลอดปี  และมีฤดูฝนประมาณ 4 เดือน

10.2          บริเวณตอนเหนือของภูมิภาค  ได้แก่ พื้นที่ประเทศเนปาล  ภูฎาน  และภาคเหนือของอินเดียและปากีสถาน  มีอากาศอบอุ่นจนถึงหนาวเย็นแบบภาคพื้นทวีป

10.3          ลมมรสุมที่มีอิทธิพลต่อภูมิภาคอากาศของเอเชียใต้ คือ

1)      ลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ  พัดมาจากแหล่งความกดอากาศสูงในเขตไซบีเรีย  ในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์  ทำให้ทุกพื้นที่มีอากาศหนาวเย็น

2)      ลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้  พัดพาความชื้นและฝนมาตกในพื้นที่ส่วนใหญ่ของเอเชียใต้ในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม

11.       พืชพรรณธรรมชาติ

                   เนื่องจากภูมิภาคเอเชียใต้มีพื้นที่กว้างใหญ่  สภาพภูมิอากาศในแต่ละพื้นที่จึงมีความแตกต่างกันเป็นผลให้ลักษณะพืชพรรณธรรมชาติของภูมิภาคแห่งนี้มีความแตกต่างกันด้วย สรุปได้ ดังนี้       24.1     ป่าดิบ   เป็นป่าที่พบในเขตภูมิอากาศร้อนชื้นและมีฝนตกชุก  โดยเฉพาะบริเวณชายฝั่งด้านตะวันตกของคาบสมุทรอินเดีย  ส่วนใหญ่เป็นป่าชายเลน

24.2          ป่าไม้ผลัดใบเขตร้อน  มีลักษณะเป็นป่าโปร่งหรือป่าเบญจพรรณในเขตมรสุม

24.3          ป่าไม้สน  บริเวณที่ราบสูงเดคคาน

12.       ลักษณะทางเศรษฐกิจ

          ภูมิภาคเอเชียใต้  มีลักษณะทางเศรษฐกิจสรุปได้  ดังนี้

12.1          การเพาะปลูก  ส่วนใหญ่เป็นการเพาะปลูกแบบยังชีพ  พืชที่ปลูกเป็นพืชอาหาร  เช่น ข้าวเจ้า  และอ้อย  ซึ่งปลูกกันมากเขตที่ราบลุ่มแม่น้ำคงคาของอินเดีย  ส่วนปากีสถานมีอากาศค่อนข้างแห้งแล้ง  พืชที่ปลูกได้ คือ ข้าวสาลี  ข้าวฟ่าง  และฝ้าย

12.2          การเลี้ยงสัตว์  เป็นอาชีพที่สำคัญของผู้คนในเอเชียใต้  สัตว์ที่เลี้ยงส่วนใหญ่  คือ โค กระบือ  แพะ แกะ  ฯลฯ  โดยมากเลี้ยงไว้เพื่อใช้งานในไร่นา  ใช้บรรทุกขนส่งสินค้าในชนบท  และใช้เนื้อและนมเป็นอาหาร

12.3          การประมง  โดยทั่วไปมีสภาพล้าหลังหรือเป็นการประมงแบบยังชีพ  เช่น การทำประมง  บริเวณชายฝั่งทะเล  งมหอยมุก  ฯลฯ  ในปัจจุบัน อินเดียได้พัฒนาการประมงของตนก้าวหน้าไปมาก โดยได้รับการสนับสนุนด้านเทคโนโลยีและร่วมทุนกับประเทศอุตสาหกรรมประมงชั้นนำอย่างญี่ปุ่นและไต้หวัน

12.4          การทำป่าไม้  ในปัจจุบันภูมิภาคเอเชียใต้สูญเสียพื้นที่ป่าไม้ไปมาก เพราะมีการขยายพื้นที่เพาะปลูกให้สมดุลกับจำนวนประชากรที่เพิ่มสูงขึ้น  การทำป่าไม้จึงลดความสำคัญลง  แหล่งป่าไม้ที่ยังคงสภาพความสมบูรณ์อยู่บริเวณทางตอนเหนือของอินเดีย  เนปาล  และภาคตะวันออกของบังคลาเทศ

12.5          การอุตสาหกรรม  สภาพอุตสาหกรรมของประเทศต่างๆ ในเอเชียใต้ยังอยู่ในระยะเริ่มต้นและไม่พัฒนาเท่าที่ควร  มีเพียงอินเดียชาติเดียวที่ก้าวหน้าไปมาก  เพราะมีวัตถุดิบแร่ธาตุทั้งเหล็กและถ่านหินจำนวนมาก  อุตสาหกรรมที่สำคัญของอินเดีย  คือ การผลิตเหล็กและเหล็กกล้า  สิ่งทอ  และเคมีภัณฑ์

12.6          การพาณิชยกรรม  เอเชียใต้เป็นภูมิภาคที่มีจำนวนประชากรมาก ผลผลิตในด้านต่างๆ จึงเน้นเพื่อการบริโภคภายในภูมิภาค  การค้าระหว่างประเทศส่วนใหญ่จึงเป็นการค้ากับชาติในภูมิภาคเอเชียใต้ด้วยกัน  โดยมีสินค้าเข้าและสินค้าออกที่สำคัญ ดังนี้

1)      สินค้าออก  ส่วนใหญ่เป็นผลิตภัณฑ์จาการเกษตรกรรม เช่น ผ้าฝ้าย ชา ปอกระเจา กระสอบ  น้ำตาลทราย ฯลฯ

2)      สินค้าเข้า  ได้แก่ เครื่องจักร เครื่องเหล็ก อุปกรณ์การไฟฟ้า เคมีภัณฑ์ ผลิตภัณฑ์จากปิโตรเลียม ปุ๋ยเคมี  และผลิตภัณฑ์จากอาหาร ฯลฯ

13.       ลักษณะทางด้านประชากร  สังคม  และวัฒนธรรม

          ภูมิภาคเอเชียใต้  มีลักษณะของประชากรและความเจริญทางสังคมและวัฒนธรรม ดังนี้

13.1          ลักษณะด้านประชากร

1)      จำนวนประชากร  เอเชียใต้เป็นภูมิภาคที่มีจำนวนประชากรมากแห่งหนึ่งของโลก ( ประมาณ 1,325 ล้านคน ) ประเทศที่มีจำนวนประชากรมากที่สุด คือ อินเดีย  ( 1,065 ล้านคน )

2)      ชาติพันธุ์ของประชากร  ผู้คนในเอเชียใต้ประกอบด้วยชาติพันธุ์ใหญ่ ๆ 5 กลุ่ม ได้แก่ อารยัน  ดราวิเดียน  นิกรอยด์  มองโกลอยด์  และออสเตรลอยด์

13.2          ลักษณะทางสังคมและวัฒนธรรม

1)      ภาษา  ภาษาพูดในภูมิภาคเอเชียใต้มีมากถึง 800 ภาษา  แต่ภาษาที่มีผู้คนใช้มากที่สุด  ได้แก่ ภาษาอูรดู  ภาษาฮินดี  และภาษาเบงกาลี  โดยมีภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการ

2)      ศาสนา  ประชากรส่วนใหญ่กว่าร้อยละ 67 ของภูมิภาค นับถือศาสนาฮินดู รองลงมาเป็นศาสนาอิสลาม  ซึ่งมีประมาณร้อยละ 30 ที่เหลือเป็นศาสนาพุทธ  ศาสนาซิกข์ และอื่น ๆ

3)      วัฒนธรรม  ผู้คนส่วนใหญ่ในสังคมชนบทจะยึดมั่นในขนบประเพณีดั้งเดิม และความเชื่อต่าง ๆ ตามหลักศาสนาโดยเคร่งครัด  บางอย่างก็เป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาความเจริญก้าวหน้าของประเทศ  เช่น การถือระบบวรรณะ  การจำกัดสิทธิสตรี  และการไม่ยอมรับการคุมกำเนิด  เป็นต้น